تاندونیت آشیل

تاندونیت آشیل یا التهاب تاندون آشیل یک بیماری شایع است که ورزشکاران را بیشتر درگیر می کند. این بیماری با التهاب و تحریک تاندون آشیل، بزرگترین تاندون بدن انسان، مشخص می شود. این نوار ضخیم بافت ماهیچه های ساق پا را به استخوان پاشنه شما متصل می کند و نقش مهمی در فعالیت هایی مانند راه رفتن، دویدن و پریدن دارد.

تاندونیت آشیل در درجه اول یک آسیب ناشی از استفاده بیش از حد است. فشار مکرر روی تاندون، اغلب به دلیل افزایش ناگهانی سطح فعالیت، سبب ایجاد پارگی های ریز در فیبرهای تاندون می شود. این پارگی‌های ریز می‌توانند باعث التهاب شوند، زیرا بدن تلاش می‌کند آسیب را ترمیم کند.

بیشتر بخوانید : خار پاشنه پا

مهم ترین دلایل تاندونیت آشیل

• افزایش ناگهانی تمرین: این یک دلیل مکرر برای دوندگان یا هرکسی است که به طور قابل توجهی تمرینات ورزشی خود را افزایش می دهد، به ویژه فعالیت هایی که شامل پریدن یا فشار دادن شدید از انگشتان پا هستند.
• سفتی عضلات ساق پا: زمانی که عضلات ساق پا انعطاف ناپذیر هستند، در حین حرکت فشار بیشتری به تاندون آشیل وارد می کند.
• کفش‌های نامناسب: کفش‌هایی که فاقد پشتیبان قوس یا بالشتک کافی هستند، می‌توانند به کشیدگی تاندون آشیل منجر شود.
• دژنراسیون مرتبط با افزایش سن: با افزایش سن، تاندون آشیل به طور طبیعی بخشی از خاصیت ارتجاعی خود را از دست می دهد و آن را مستعد آسیب می کند.
• ناهنجاری های بیومکانیکی: برخی ساختارهای پا می توانند افراد را مستعد ابتلا به تاندونیت آشیل کنند.
• برخی از شرایط پزشکی مانند آرتریت روماتوئید، آرتریت پسوریاتیک، و اسپوندیلیت آنکیلوزان نیز می توانند خطر ابتلا به تاندونیت آشیل را افزایش دهند.

علائم التهاب تاندون آشیل

درد همراه با التهاب تاندون آشیل اغلب یک علامت آشکار است. در اینجا برخی از علائم کلیدی وجود دارد که باید مراقب آنها باشید:

• درد: این معمولاً بارزترین علامت است که معمولاً به عنوان درد مبهم یا احساس سوزش در پشت پاشنه پا توصیف می‌شود، به‌ویژه در چند قدم اول پس از بیدار شدن در صبح یا پس از یک دوره استراحت. درد همچنین می تواند با فعالیت بدتر شود و با استراحت کاهش یابد.
• سفتی: مفصل مچ پا ممکن است احساس سفت شدن داشته باشد، به خصوص در صبح، که خم کردن پا را دشوار می کند.
• تورم: در برخی موارد، ناحیه اطراف تاندون آشیل ممکن است متورم و در لمس حساس شود.
• ضعف: ممکن است هنگام فشار دادن با انگشتان پا دچار ضعف شوید که بر فعالیت هایی مانند دویدن یا پریدن تأثیر می گذارد.

اگر هر یک از این علائم را تجربه کردید، بسیار مهم است که برای تشخیص و درمان مناسب با یک متخصص مراقبت های بهداشتی مشورت کنید.

درمان تاندونیت آشیل

استراحت: کاهش یا اصلاح فعالیت‌هایی که درد را تشدید می‌کنند برای بهبود تاندون ضروری است.

کمپرس یخ: قرار دادن کمپرس یخ روی ناحیه آسیب دیده به مدت 15 تا 20 دقیقه هر بار، چند بار در روز، می تواند به کاهش التهاب و درد کمک کند.

داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs): مسکن‌های بدون نسخه مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن می‌توانند به مدیریت درد و التهاب کمک کنند.

فیزیوتراپی: تمرینات تقویتی و کششی برای عضلات ساق پا و تاندون آشیل برای بهبود انعطاف پذیری و کاهش استرس روی تاندون بسیار مهم است.

درمانگران با تجربه ما در کلینیک فیزیوتراپی فرشته در منطقه یک تهران خدمات تخصصی فیزیوتراپی برای این آسیب شایع را ارائه می دهند.

ارتز: استفاده از انواع ارتز سفارشی در کفش می تواند به بهبود بیومکانیک و کاهش فشار روی تاندون کمک کند.

بلند کردن پاشنه پا: در برخی موارد، پوشیدن کفش با بلند کردن پاشنه می‌تواند پاشنه را کمی بالا ببرد و فشاری را از روی تاندون برداشته شود.

در موارد نادر، اگر اقدامات محافظه کارانه نتواند تسکین دهد، ممکن است تزریق کورتیکواستروئید یا حتی جراحی در نظر گرفته شود.