سوزن خشک در فیزیوتراپی برای رفع درد و اختلالات حرکتی استفاده می شود. این روش درمانی شامل قرار دادن سوزن های رشته ای نازک در نواحی مورد نظر عضله برای درمان نقاط ماشه ای میوفاشیال است. این رویکرد از نظر تمرکز و هدف با طب سوزنی متفاوت است.
نکته اصلی در سوزن خشک مفهوم نقاط ماشه ای میوفاشیال (MTrPs) است. اینها نوارهای بیش از حد حساس و کشیده بافت عضلانی هستند که می توانند به دلیل عوامل مختلفی مانند:
- جراحت
- استفاده بیش از حد و مفرط
- وضعیت بدنی ضعیف
- فشار تکراری
نقاط ماشه ای می توانند علائم مختلفی ایجاد کنند، از جمله:
- درد موضعی
- درد ارجاعی (دردی که در ناحیه دورتر از نقطه ماشه احساس می شود)
- سفتی عضلانی
- کاهش دامنه حرکتی
- ضعف
هنگامی که یک فیزیوتراپیست نقطه ماشه ای را به عنوان یک عامل کمک کننده در درد یا اختلال حرکتی شما شناسایی می کند، سوزن خشک ممکن است به عنوان یک گزینه درمانی در نظر گرفته شود.
تکنیک سوزن خشک در فیزیوتراپی
یک جلسه سوزن خشک معمولاً شامل مراحل زیر است:
ارزیابی: فیزیوتراپیست برای ارزیابی وضعیت شما، از جمله سابقه پزشکی، الگوهای درد و محدودیت های حرکتی، یک ارزیابی کامل انجام می دهد. این کمک می کند تا مشخص شود که آیا سوزن خشک مناسب است یا خیر و نقاط ماشه ای خاص را شناسایی می کند.
رضایت آگاهانه: فیزیوتراپیست روش، مزایا و خطرات احتمالی را توضیح می دهد و قبل از اقدام رضایت آگاهانه شما را دریافت می کند.
موقعیت: شما به راحتی در موقعیت قرار خواهید گرفت و به فیزیوتراپیست اجازه می دهد تا به ناحیه عضلانی مورد نظر دسترسی داشته باشد.
قرار دادن سوزن: فیزیوتراپیست از یک سوزن فیلی فرم استریل و یکبار مصرف استفاده می کند که به طور قابل توجهی نازک تر از سوزن زیرپوستی است که برای تزریق استفاده می شود. سوزن مستقیماً داخل یا نزدیک نقطه ماشه مشخص شده وارد می شود.
پاسخ انقباض: گاهی اوقات، یک پاسخ انقباض (انقباض غیرارادی عضله) هنگام وارد کردن سوزن رخ می دهد که نشانه مثبتی در نظر گرفته می شود که نشان دهنده هدف گیری موفق نقطه ماشه است.
دستکاری: فیزیوتراپیست ممکن است به آرامی سوزن را با تکنیک های مختلف، مانند جاگذاری سریع یا قرار دادن مداوم، دستکاری کند تا به اثر درمانی مورد نظر برسد.
تعداد سوزن های استفاده شده، مدت زمان قرار دادن و دفعات درمان بسته به نیازهای فردی و شدت بیماری شما متفاوت است. سوزن خشک اغلب همراه با سایر تکنیکهای فیزیوتراپی مانند درمان دستی، تمرینات درمانی و مدالیتهها (تحریک الکتریکی، اولتراسوند) برای یک رویکرد درمانی جامع استفاده میشود.
مکانیسم عمل درای نیدلینگ
مکانیسم دقیق چگونگی کاهش درد سوزن خشک هنوز در حال بررسی است، اما چندین توضیح بالقوه وجود دارد:
- تعدیل عصبی: قرار دادن سوزن ممکن است سیستم عصبی را تحریک کند و منجر به کاهش درک درد و آرامش عضلانی شود.
- پاسخ به انقباض موضعی: انقباض غیرارادی عضله ناشی از قرار دادن سوزن ممکن است به اختلال در انقباض عضلانی ناکارآمد و ایجاد آرامش کمک کند.
- افزایش جریان خون: سوزن خشک ممکن است گردش خون در ناحیه را بهبود بخشد و باعث بهبودی و کاهش التهاب شود.
- شکستگی چسبندگی ها: سوزن ممکن است به شکستن بافت اسکار و چسبندگی های فاسیال که به درد و سفتی کمک می کند کمک کند.
کاربردهای سوزن خشک در فیزیوتراپی
درای سوزن می تواند ابزار ارزشمندی برای مدیریت انواع شرایط اسکلتی عضلانی باشد، از جمله:
- کمردرد
- گردن درد
- درد شانه
- آرنج تنیس بازان
- فاشیای کف پا
- سردرد
- درد لگن
- زانو درد
سوزن خشک همچنین می تواند برای بهبود دامنه حرکتی، کاهش سفتی عضلات و افزایش عملکرد ورزشی استفاده شود.
فواید سوزن خشک در فیزیوتراپی
چندین مزیت بالقوه با سوزن خشک در فیزیوتراپی مرتبط است:
- تسکین درد: سوزن خشک می تواند به طور موثر درد مرتبط با نقاط ماشه ای میوفاشیال و سایر شرایط اسکلتی عضلانی را کاهش دهد.
- بهبود دامنه حرکتی: با کاهش سفتی و سفتی عضلانی، سوزن خشک می تواند به بهبود توانایی شما برای حرکت مفاصل در دامنه کامل حرکت آنها کمک کند.
- بهبود عملکرد: بهبود کنترل درد و دامنه حرکتی می تواند منجر به عملکرد و عملکرد بهتر در فعالیت های روزانه شود.
- بهبودی سریعتر: سوزن خشک ممکن است با افزایش جریان خون و کاهش التهاب، روند بهبودی را تسریع کند.
- عوارض جانبی کمتر: در مقایسه با برخی داروها، سوزن خشک معمولاً عوارض جانبی کمتری دارد.
