فیزیوتراپی تنگی کانال نخاعی در کلینیک فیزیوتراپی فرشته – بهترین کلینیک فیزیوتراپی در منطقه یک تهران – با بهره گیری از متدهای درمانی روز دنیا ارائه می شود.
تنگی کانال نخاعی وضعیتی است که در آن کانال نخاعی باریک می شود و به نخاع و ریشه های عصبی فشار وارد می کند. این وضعیت می تواند منجر به درد، بی حسی، ضعف و سایر علائم شود. فیزیوتراپی با بهبود تحرک، کاهش درد و بهبود عملکرد کلی نقش مهمی در مدیریت تنگی کانال نخاعی دارد.
تنگی کانال نخاعی وضعیتی است که با باریک شدن کانال نخاعی که نخاع و ریشه های عصبی را در خود جای می دهد، مشخص می شود. این باریک شدن می تواند ناشی از عوامل مختلفی باشد، از جمله:
تغییرات دژنراتیو: با افزایش سن، کانال نخاعی می تواند به دلیل تغییرات دژنراتیو در ستون فقرات، مانند برآمدگی دیسک، خار استخوان و رباط های ضخیم، باریک شود.
فتق دیسک: فتق یا برآمدگی دیسک می تواند به داخل کانال نخاعی بیرون زده و منجر به فشرده شدن نخاع یا ریشه های عصبی شود.
تروما: آسیب به ستون فقرات می تواند باعث باریک شدن کانال نخاعی و در نتیجه علائم تنگی نخاع شود.
عوامل مادرزادی: برخی از افراد با کانال نخاعی باریک تری به دنیا می آیند که می تواند آنها را مستعد ابتلا به تنگی کانال نخاعی در سنین بالاتر کند.
علائم تنگی کانال نخاعی
علائم بسته به محل و شدت تنگی می تواند متفاوت باشد. علائم رایج عبارتند از:
درد: درد در پشت، باسن، پاها یا بازوها یکی از علائم رایج تنگی نخاع است. درد ممکن است ماهیت تیز، انتشاری یا گزگز داشته باشد.
بی حسی و سوزن سوزن شدن: احساس بی حسی و گزگز در اندام ها ممکن است به دلیل فشردگی عصب ایجاد شود.
ضعف: ضعف عضلانی در بازوها یا پاها ممکن است ناشی از فشردگی عصب در کانال نخاعی باشد.
مشکلات تعادل و هماهنگی: موارد شدید تنگی نخاعی می تواند منجر به مشکل در راه رفتن، عدم تعادل و مشکلات هماهنگی شود.
اختلال عملکرد روده یا مثانه: در موارد نادر تنگی شدید نخاعی، اختلال عملکرد روده یا مثانه ممکن است به دلیل فشردگی طناب نخاعی رخ دهد.
اهداف فیزیوتراپی برای تنگی کانال نخاعی
اهداف اولیه فیزیوتراپی برای تنگی کانال نخاعی عبارتند از:
کاهش درد: تکنیک های فیزیوتراپی می تواند به کاهش درد مرتبط با تنگی نخاع کمک کند و کیفیت زندگی بیماران را بهبود بخشد.
بهبود تحرک: هدف فیزیوتراپی افزایش دامنه حرکتی در ستون فقرات و اندامها است که بیماران را قادر میسازد آزادانهتر حرکت کنند و فعالیتهای روزانه را با سهولت بیشتری انجام دهند.
تقویت عضلات: تمرینات هدفمند می تواند به تقویت عضلات حمایت کننده از ستون فقرات، کاهش فشار بر ساختارهای ستون فقرات و بهبود ثبات کمک کند.
افزایش انعطاف پذیری: تمرینات کششی می تواند به بهبود انعطاف پذیری در ستون فقرات و ماهیچه های اطراف کمک کند، وضعیت قرارگیری بهتر و تراز ستون فقرات را بهبود بخشد.
افزایش تواناییهای عملکردی: فیزیوتراپی میتواند به بیماران کمک کند تعادل، هماهنگی و تواناییهای عملکردی کلی خود را بهبود بخشند و به آنها اجازه میدهد تا فعالیتهای روزانه را به طور مؤثرتری انجام دهند.
تکنیک های رایج فیزیوتراپی
فیزیوتراپی برای تنگی کانال نخاعی ممکن است شامل ترکیبی از تکنیک های زیر باشد:
درمان دستی: تکنیکهای عملی مانند تحرک و دستکاری ممکن است برای بهبود تحرک مفصل ستون فقرات و کاهش درد استفاده شود.
تمرینات درمانی: تمرینات خاص با هدف قرار دادن عضلات مرکزی، عضلات پشت و اندام تحتانی می تواند به بهبود قدرت، انعطاف پذیری و استقامت کمک کند.
حرکات کششی: تمرینات کششی ملایم می تواند به بهبود انعطاف پذیری در ستون فقرات و عضلات اطراف آن، کاهش سفتی و بهبود دامنه حرکتی کمک کند.
آموزش وضعیت بدنی: آموزش وضعیت بدنی مناسب و مکانیک بدن می تواند به جلوگیری از فشار بیشتر بر ستون فقرات و ارتقای تراز بهینه ستون فقرات کمک کند.
تمرینات تعادل و حس عمقی: تمرینات تمرینی تعادل می تواند به بهبود ثبات و هماهنگی کمک کند و خطر سقوط و آسیب را کاهش دهد.
روشهای تسکین دهنده درد: روشهایی مانند گرما درمانی، یخدرمانی، اولتراسوند، تحریک الکتریکی و کشش ممکن است برای کاهش درد و بهبودی استفاده شود.
آب درمانی: تمرینات مبتنی بر آب در استخر می تواند محیطی کم فشار را برای بیماران مبتلا به تنگی کانال نخاعی برای بهبود قدرت و انعطاف پذیری فراهم کند.
آموزش و خود مدیریتی: به بیماران در مورد نحوه مدیریت شرایط خود، از جمله مکانیک مناسب بدن، اصلاح فعالیت و راهکارهایی برای جلوگیری از تشدید علائم، آموزش داده خواهد شد.
مزایای فیزیوتراپی جامع برای تنگی کانال نخاعی:
یک برنامه فیزیوتراپی جامع برای تنگی کانال نخاعی چندین مزیت دارد، از جمله:
تسکین درد: تکنیکهای فیزیوتراپی مانند درمان دستی و روشهای درمانی میتوانند به کاهش درد و ناراحتی مرتبط با تنگی نخاع کمک کنند.
بهبود تحرک: از طریق تمرینات هدفمند و کشش، فیزیوتراپی می تواند دامنه حرکتی در ستون فقرات و اندام ها را بهبود بخشد و تحرک را افزایش دهد.
افزایش قدرت: تمرینات تقویتی می تواند به ایجاد قدرت عضلانی در عضلات مرکزی و پشت کمک کند و حمایت بهتری از ستون فقرات ایجاد کند.
افزایش انعطاف پذیری: تمرینات کششی می تواند انعطاف پذیری ستون فقرات و عضلات اطراف را بهبود بخشد، سفتی را کاهش داده و دامنه حرکت را بهبود بخشد.
بهبود تعادل و هماهنگی: تمرینات تمرینی تعادل می تواند به افزایش ثبات و هماهنگی کمک کند و خطر سقوط را کاهش دهد.
بهبود کیفیت زندگی: با بهبود درد، تحرک، قدرت و عملکرد، فیزیوتراپی میتواند کیفیت کلی زندگی بیماران مبتلا به تنگی نخاع را افزایش دهد.
