پارگی مینیسک زانو

پارگی مینیسک زانو یکی از شایع ترین آسیبهای زانو است که شیوع آن در افراد ورزشکار و پرتحرک بیش از سایر افراد است.

دو گوه C شکل را تصور کنید که بین استخوان ساق پا (درشت نی) و استخوان ران (فمور) در زانوی شما قرار گرفته اند. اینها مینیسک ها هستند که از یک فیبرو غضروف سخت و در عین حال انعطاف پذیر تشکیل شده اند. آنها نقش حیاتی در سلامت زانو دارند:

بالشتک: مینیسک ها مانند ضربه گیر عمل می کنند و ضربه بین استخوان درشت نی و استخوان ران را در حین فعالیت هایی مانند راه رفتن، دویدن و پریدن کاهش می دهند.

پایداری: آنها با عمیق‌کردن حفره‌ای که استخوان ران در آن به استخوان ساق می‌رسد، به پایداری مفصل زانو کمک می‌کند.

روانکاری: مینیسک ها به توزیع مایع سینوویال کمک می کنند، روان کننده ای که غضروف را تغذیه می کند و اصطکاک درون مفصل را کاهش می دهد.

در هر زانو دو منیسک وجود دارد:

• مینیسک داخلی: در سمت داخلی مفصل زانو قرار دارد و به دلیل فشار وارده بر آن در حین حرکات پیچشی بیشتر مستعد پارگی است.
• مینیسک جانبی: در سمت بیرونی زانو قرار دارد و کمتر آسیب می بیند.

تشخیص پارگی منیسک اغلب شامل ترکیبی از موارد زیر است:

معاینه فیزیکی: پزشک زانوی شما را از نظر تورم، حساسیت و دامنه حرکت ارزیابی می کند. تست های خاصی مانند تست مک موری می تواند به شناسایی مشکلات منیسک کمک کند.
تست های تصویربرداری: اشعه ایکس معمولاً با پارگی مینیسک طبیعی است، اما می تواند سایر آسیب های استخوانی را رد کند. تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) موثرترین راه برای تجسم منیسک و تعیین نوع و محل پارگی است.

بیشتر بخوانید : زانودرد ، دلایل و روشهای درمان

دلایل و عوامل خطر

پارگی مینیسک ممکن است به دلایل مختلفی رخ دهد:

چرخش ناگهانی: این یک علت رایج در ورزش‌هایی مانند بسکتبال، فوتبال و فوتبال است، که در آن حرکات چرخشی سریع می‌تواند بر منیسک فشار وارد کند.

چمباتمه زدن عمیق: فعالیت هایی که شامل چمباتمه زدن عمیق با وزنه زیاد است، مانند وزنه برداری، می تواند به منیسک فشار وارد کند، به خصوص اگر فرم مناسب حفظ نشود.

ضربه مستقیم: ضربه مستقیم به زانو می تواند باعث پارگی مینیسک شود، اگرچه این اتفاق کمتر است.

تغییرات دژنراتیو: با افزایش سن، مینیسک ضعیف می شود و حتی با حداقل استرس مستعد پارگی می شود.

علائم پارگی مینیسک زانو

علائم این آسیب بسته به شدت پارگی و محل آن می تواند متفاوت باشد. در اینجا برخی از علائم رایج وجود دارد:

درد: درد در امتداد خط مفصل زانو، اغلب در سمت داخلی (پارگی داخلی) یا قسمت خارجی (پارگی جانبی).

تورم: مفصل زانو ممکن است در عرض چند ساعت یا چند روز پس از آسیب متورم شود.

گرفتن یا قفل شدن: زانو ممکن است در حین حرکت احساس کند که در حال گیر کردن یا قفل شدن است و از اکستنشن یا خم شدن کامل جلوگیری می کند.

احساس پارگی چیزی در زانو: برخی از افراد ممکن است در حین آسیب، صدای پارگی چیزی را تجربه کنند.

بی ثباتی: زانو ممکن است احساس ناپایداری یا ضعف داشته باشد که بر تعادل و راه رفتن تأثیر بگذارد.

مشکل در خم شدن یا صاف شدن: دامنه حرکتی محدود در مفصل زانو یک علامت رایج است.

گزینه های درمانی برای پارگی مینیسک زانو

روش درمان پارگی منیسک به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله:

شدت پارگی: پارگی های کوچکتر در یک منیسک سالم ممکن است با درمان محافظه کارانه خود به خود بهبود یابد.

محل پارگی: مینیسک لبه بیرونی خون بهتری دارند و ممکن است بهتر از آنهایی که در ناحیه مرکزی هستند بهبود یابند.

سن و سطح فعالیت: افراد جوان و فعال ممکن است از جراحی برای بازگرداندن عملکرد زانو سود بیشتری ببرند.

علائم: بیمارانی که درد، قفل شدن یا بی ثباتی قابل توجهی دارند بیشتر به مداخله جراحی نیاز دارند.

درمان محافظه کارانه:

این رویکرد خط اول برای پارگی های خفیف تا متوسط است و اغلب شامل موارد زیر است:

پروتکل RICE: استراحت، یخ، فشرده سازی و ارتفاع برای کاهش درد و التهاب.

داروهای مسکن بدون نسخه: داروهایی مانند ایبوپروفن یا استامینوفن می توانند به مدیریت درد کمک کنند.

فیزیوتراپی: تمرینات تقویتی و کششی برای بهبود انعطاف پذیری و ثبات مفصل زانو توسط متخصصان ما در کلینیک فیزیوتراپی در منطقه یک تهران ارائه می شود.

بریسینگ: پوشیدن زانوبند می‌تواند باعث حمایت و کاهش فشار روی منیسک شود.

درمان جراحی:

جراحی آرتروسکوپی، یک روش کم تهاجمی، روش ارجح برای درمان بسیاری از پارگی‌های مینیسک است. یک برش کوچک ایجاد می شود و یک دوربین کوچک در مفصل قرار می گیرد. سپس از ابزارهای جراحی برای موارد زیر استفاده می شود:

• منیسککتومی: این عمل شامل برداشتن قسمت پاره شده منیسک است. در حالی که برای تسکین درد موثر است، می تواند به مرور زمان انحطاط مفصل را تسریع کند.
• ترمیم منیسک: برای بخیه زدن لبه های منیسک پاره شده از بخیه استفاده می شود. این برای افراد جوان تر ترجیح داده می شود.