پارگی تاندون آشیل یکی از آسیب های شایع در میان ورزشکاران است. تاندون آشیل نوار بافت ضخیمی است که ماهیچه ساق پا را به استخوان پاشنه پا متصل می کند. این بزرگترین و طولانیترین تاندون بدن شما است و برای تحمل استرسهای زیاد ساخته شده است. اما ممکن است تحت فشار شدید تاندون آشیل دچار پارگی شود ، مانند یک شروع یا توقف ناگهانی، یا اگر زمین بخورید. گاهی اوقات با استراحت و بریس بهبود می یابد، اما بسیاری از افراد برای ترمیم آن نیاز به جراحی دارند.
تاندون آشیل ماهیچه ساق پا را به استخوان پاشنه می چسباند. این نوار بافت ضخیم بسیار قوی است. در واقع تاندون آشیل بزرگترین و قوی ترین تاندون بدن است. تاندون آشیل به پاهای شما برای راه رفتن، دویدن و پریدن قدرت می دهد. پارگی تاندون آشیل پارگی کامل یا جزئی تاندون آشیل است. این آسیب حاد (ناگهانی) زمانی رخ می دهد که تاندون تا نقطه شکست خود کشیده شود. اغلب در حین ورزش اتفاق می افتد. زمین خوردن، افتادن یا پیچ خوردن مچ پا نیز می تواند باعث پارگی آشیل شود.
پارگی تاندون آشیل آسیب های ورزشی بسیار شایع است. این آسیب بیشتر در افراد 30 تا 40 ساله رخ می دهد و در مردان شایع تر از زنان است. افرادی که بطور تفننی ورزش می کنند و بطور ناگهانی شدت ورزش خود را افزایش می دهند بیش از سایر افراد در معرض خطر هستند.
علت پارگی تاندون آشیل چیست؟
حرکت ناگهانی که به تاندون آشیل فشار وارد می کند می تواند منجر به پارگی شود. به طور معمول، افراد هنگام ورزش، تاندون آشیل را پاره می کنند. بزرگترین مقصر ورزش هایی با توقف، شروع و چرخش ناگهانی هستند ، مانند فوتبال، بسکتبال، تنیس یا اسکواش. پارگی تاندون آشیل همیشه یک آسیب ورزشی نیست. مین خوردن، از دست دادن یک پله هنگام پایین آمدن یا رفتن پا در یک سورخ تنگی حین راه رفتن می تواند این آسیب را ایجاد کند. برخی از داروها ، از جمله آنتی بیوتیک های خاص و تزریق استروئید در این ناحیه ، می توانند تاندون آشیل را ضعیف کنند. این می تواند شما را در معرض خطر بیشتری برای پارگی قرار دهد.
علائم پارگی تاندون آشیل چیست؟
نشانه کلاسیک این آسیب احساس (و گاهی اوقات شنیدن) ترک یا ضربه در پشت مچ پا است.
سایر علائم رایج عبارتند از:
- درد شدید و ناگهانی در پشت مچ پا نزدیک پاشنه پا.
- تورم و کبودی در پشت مچ پا.
- درد هنگام راه رفتن، به خصوص در طبقه بالا یا سربالایی.
- حساسیت در نقطه ای که تاندون پاره شده است.
پارگی تاندون آشیل یک آسیب تروماتیک است که نیاز به مراقبت پزشکی دارد. بدون درمان، این آسیب ممکن است به درستی بهبود نیابد. این می تواند خطر پارگی مجدد آن را افزایش دهد.
پزشک شما پا و مچ پای شما را به صورت فیزیکی معاینه می کند. آنها توانایی شما را برای حرکت دادن آن در جهات مختلف بررسی می کنند و می بینند که چگونه در برابر فشار وارد شده به منطقه واکنش نشان می دهید. آنها همچنین شکافی را در تاندون احساس می کنند که نشان می دهد پاره شده است. پزشک شما همچنین ممکن است از آزمایش های تصویربرداری – مانند سونوگرافی یا MRI – برای تعیین میزان پارگی آشیل استفاده کند.
روشهای درمان
حتی قبل از اینکه به دنبال کمک پزشکی باشید، می توانید با پیروی از روش RICE (استراحت، یخ، فشرده سازی، ارتفاع) درد و تورم تاندون آسیب دیده را کاهش دهید:
- با دور نگه داشتن پای آسیب دیده استراحت کنید.
- یخ را روی ناحیه آسیب دیده قرار دهید.
- مچ پای خود را بپیچید تا ناحیه آسیب دیده فشرده شود و از تورم بیشتر جلوگیری شود.
- برای کاهش تورم، پای خود را در سطح قلب یا بالاتر از آن قرار دهید.
بهبود کامل این آسیب معمولاً حدود چهار تا شش ماه طول می کشد. درمان پزشکی برای پارگی تاندون آشیل ممکن است شامل موارد زیر باشد:
بریس یا گچ : درمان غیر جراحی برای پارگی تاندون آشیل مستلزم بی حرکت کردن پا و مچ پا آسیب دیده است. پزشک شما پا، مچ پا و ساق پا را در یک بریس یا گچ پیاده روی قرار می دهد. پا و مچ پا به سمت پایین خم می شوند تا تاندون آشیل بتواند بهبود یابد.
جراحی: اکثر پزشکان، ترمیم جراحی پارگی تاندون آشیل را در افراد فعال و میانسال یا جوان تر توصیه می کنند. در حین جراحی، جراح دو سر تاندون پاره شده را دوباره به هم بخیه میزند. پس از جراحی، به گچ روی ساق پای خود نیاز دارید تا تاندون در حین بهبودی بی حرکت شود.
فیزیوتراپی: شما برای بازیابی قدرت و تحرک در تاندون آشیل خود نیاز به فیزیوتراپی دارید، خواه جراحی کرده باشید یا نه.
