پیچ خوردگی مچ دست آسیب شایعی است که بر رباطهایی که استخوان های داخل مفصل مچ را به هم متصل می کنند، تأثیر می گذارد. این رباط ها ثبات را فراهم می کنند و امکان حرکت کنترل شده را فراهم می کنند.
هنگامی که یک خم یا پیچ شدید بیش از دامنه حرکتی طبیعی مچ دست خود را تجربه می کنید، رباط ها می توانند کشیده یا پاره شوند و منجر به پیچ خوردگی شوند.
علل پیچ خوردگی مچ دست
چندین سناریو می تواند منجر به این آسیب شود. شایع ترین دلیل زمین خوردن است که در آن شما به طور غریزی دست دراز می کنید تا ضربه را کنترل کنید و نیرو را به دست و مچ کشیده شده خود منتقل کنید. این می تواند مچ دست را بیش از حد کشیده (خم به عقب) یا بیش از حد بچرخاند.
سقوط: همانطور که قبلا ذکر شد، زمین خوردن یکی از دلایل اصلی است، به ویژه سقوط روی دست دراز.
- آسیب های ورزشی: فعالیت هایی مانند ژیمناستیک، اسنوبورد و ورزش هایی که شامل تماس دست به دست می شود مکررا مچ دست را در معرض خطر قرار می دهد.
- استفاده بیش از حد: حرکات تکراری در فعالیتهایی مانند وزنهبرداری، ورزشهای راکت یا استفاده از ابزارهای خاص میتواند باعث کشیدگی رباطهای مچ دست شود و در نهایت منجر به رگ به رگ شدن شود.
- ضربه های مستقیم: ضربه شدید به مچ دست در حین ورزش های تماسی یا تصادفات می تواند باعث رگ به رگ شدن شود.
علائم و نشانه ها
علائم پیچ خوردگی مچ دست بسته به شدت آسیب می تواند متفاوت باشد. در اینجا برخی از علائم هشدار دهنده وجود دارد که باید مراقب آنها باشید:
- درد: این شایع ترین علامت است که به طور معمول در اطراف ناحیه آسیب دیده مچ قرار دارد. درد مچ دست ممکن است با حرکات خاص یا اعمال فشار بدتر شود.
- تورم: التهاب یک پاسخ طبیعی به آسیب است که منجر به تورم در اطراف مفصل مچ دست می شود.
- حساسیت: ناحیه اطراف پیچ خوردگی احتمالاً در لمس حساس خواهد بود.
- کبودی: تغییر رنگ پوست به دلیل خونریزی زیر سطح در برخی موارد ممکن است رخ دهد.
- کاهش دامنه حرکتی: مشکل در حرکت مچ دست در دامنه کامل آن، تجربه سفتی یا ضعف.
درمان پیچ خوردگی مچ دست
خبر خوب این است که اکثر پیچ خوردگی های مچ دست با روش های درمانی محافظه کارانه به طور موثر بهبود می یابند.
- استراحت: از فعالیت های شدید یا حرکاتی که باعث تشدید پیچ خوردگی می شود خودداری کنید. این به رباط ها اجازه می دهد تا به درستی ترمیم شوند.
- یخ: بسته های یخ را که در یک حوله نازک پیچیده شده اند، هر بار به مدت 15 تا 20 دقیقه، چند بار در روز، به ویژه در چند روز اولیه پس از آسیب، روی ناحیه آسیب دیده قرار دهید.
- فشرده سازی: پوشیدن یک باند الاستیک به طور محکم (اما نه خیلی سفت) در اطراف مچ دست می تواند به کاهش تورم و ایجاد حمایت کمک کند.
- ارتفاع: تا حد امکان، مچ دست خود را بالاتر از سطح قلب خود نگه دارید تا تورم به حداقل برسد.
گزینه های درمانی اضافی ممکن است شامل موارد زیر باشد:
مسکن های بدون نسخه: داروهایی مانند ایبوپروفن یا استامینوفن می توانند به مدیریت درد و التهاب کمک کنند.
آتل: در برخی موارد، پزشک ممکن است استفاده از آتل یا بریس را برای بی حرکت کردن مچ دست و بهبودی توصیه کند. این معمولا برای یک دوره کوتاه، معمولا 1-2 هفته است.
فیزیوتراپی: هنگامی که درد و تورم اولیه کاهش یافت، تمرینات فیزیوتراپی می توانند به بازیابی قدرت، انعطاف پذیری و دامنه کامل حرکت مچ دست کمک کنند. متخصصان ما در مرکز فیزیوتراپی فرشته در الهیه خدمات تخصصی فیزیوتراپی پس از آسیبهای مچ دست را ارائه می دهند.
برای پیچ خوردگی شدید با پارگی کامل رباط، ممکن است جراحی برای ترمیم بافت آسیب دیده لازم باشد. با این حال، این برای اکثر پیچ خوردگی های مچ دست غیر معمول است.
